Brytyjski pisarz, mieszkający w Belfaście, wywodzący się z ze szkocko-irlandzkiej rodziny, doskonale świadomy konfliktów narodowościowych. Sięga w swojej twórczości po scenografię Trzeciego Świata, np. Afrykę w znanym u nas cyklu “Chaga”, portugalskojęzyczną część Ameryki Południowej w powieści “Brasyl”, czy Indie, w powieści “River of Gods” i zbiorze opowiadań “Cyberabad Days”, z którego pochodzi publikowana w antologii “Mała bogini”.
Pisarstwo McDonalda jest bardzo charaterystyczne: wizyjne, nostalgiczne, poetyckie. Dlatego bywa porównywany do Ray’a Bradbury, arcymistrza tego typu fantastyki.

Brytyjski autor, dotąd zupełnie u nas nieznany, choć dysponujący dużym dorobkiem, nagradzany i chętnie tłumaczony, np. na czeski, niemiecki i inne języki europejskie. Zaczął pisać jako piętnastolatek pod wpływem książki Agathy Christie “Karty na stół” (tytuł z serii o detektywie Herkulesie Poirot). Od tego czasu napisał wiele powieści i opowiadań, ale jego ulubionym gatunkiem pozostaje science-fiction. Zamieszczone w tym tomie “Przyjęcie pożegnalne” ściśle nawiązuje do jego powieści “Kéthani” (2008), traktującej o przybyciu na Ziemię niezwykle przyjaznej obcej cywilizacji; oferuje ona ludzkości m.in. nieśmiertelność. Jak ujął to jeden z jej czytelników jest to najbardziej łagodna historia inwazji obcych, jaką kiedykolwiek napisano.
Kariera pisarza rozpoczęła się na dobre od sukcesów jego opowiadań w brytyjskim czasopismie “Interzone”, które odkryło m.in. Grega Egana. Opowiadanie “The Time-Lapsed Man” (1988) zostało uznane za najlepsze w corocznym plebiscycie czytelników tego magazynu. Brown dwukrotnie sięgnął po British Science Fiction Award za opowiadania “Hunting the Slarque” i “Children of Winter”.

Brytyjski pisarz hard SF, który interesuje się m.in. zagadnieniami sztucznej inteligencji i robotyki. Jego pierwsza powieść, “Recursion” (2004), traktuje o konsekwencjach rozwoju obecnych trendów technologicznych na przykładzie losów trójki bohaterów rozpisanych na 200 lat. Kolejne powieści, “Capacity” (2005) i “Divergence” (2007), nawiązują do wątków zarysowanych w debiutanckiej książce.
Ballantyne to jeden z bardziej błyskotliwych współczesnych pisarzy science fiction. Po raz pierwszy mogliśmy podziwiać wyobraźnię autora dzięki zamieszczonemu w Nowej Fantastyce opowiadaniu “Broń nieostateczna”. Od tamtego czasu jego twórczość prezentowana jest polskim czytelnikom wyłącznie za pośrednictwem naszego almanachu: “Wody Meriba”, “Trzecia osoba” i teraz “Nowy rozdział”.

Powieści Ballantyne’a nie są u nas tłumaczone. Najnowsza związana jest z jego fascynacją robotami.