|
|
„Отчаяние” („Rozpacz”) Jurija Nesterienki to ostatnie opowiadanie w tym tomie “Kroków w nieznane”. Horror science-fiction – zdecydowanie – dla czytelników o bardzo mocnych nerwach. Autor nie szczędzi wyjątkowo mocnych i uderzających opisów, ale nie jest to bynajmniej sztuka dla sztuki. Wszystko ma tu swoją przerażających logikę, która objawi się w finale. Krótko mówiąc: nie należy zaglądać na ostatnia stronę. Starczy wiedzieć, że bohater wędrujący po opuszczonym statku kosmicznym odnajduje kolejne ofiary istnej rzezi dokonanej na członkach ekspedycji. Gdzie i po co leci ten statek to pytania na które odpowiedź znajdziecie w “Krokach w nieznane” 2011, które lada dzień znajdą się na klasycznych półkach księgarskich, bo na półce wirtualnej są już dostępne w Solarisnet.pl. Opowiadanie Nesterienki wyszło drukiem w antologii „Rosyjska fantastyka” 2011 / „Русская фантастика” 2011.
Jurij Nesterienko, pisarz z blisko dwudziestoletnim stażem, opuścił Rosję jako wróg reżimu politycznego i osiadł w USA. Funkcjonuje tam pod literackim pseudonimem “George Right”. Tworzy science-fiction, fantasy i horror, para się poezją, dziennikarstwem i, amatorsko, fotografią. Wydał w Rosji siedem powieści. Dziesiątki jego opowiadania i nowel rozsianych jest po różnych antologiach i magazynach wydanych zarówno w Rosji, jak i innych krajach.
Mercurio D. Rivera to kolejny pisarz w tym tomie, którego twórczości nie mieliśmy okazji poznać w polskim tłumaczeniu. To również prominentny autor nowojorskiej (dokładnie: brooklyńskiej) grupy literackiej Altered Fluid.
“Twoje cierpienie nas ochroni” / “Tu Sufrimiento Shall Protect Us” ukazało się w 2010 r. w brytyjskim magazynie “Black Static” , publikującym horrory. Zostało nominowane w kategorii krótkie opowiadanie do World Fantasy Award 2011, która w świecie amerykańskiej fantastyki ustępuje prestiżem tylko nagrodom Hugo i Nebula. Warto przypomnieć, że wbrew nazwie tej nagrody nominowane teksty wcale nie muszą być opowieściami o elfach, krasnoludach i artefaktach, w których drzemią prastare moce. Słowo “fantasy” nabrało w naszym rozumieniu znacznie węższego znaczenia, niż w oryginalne, gdzie oznacza po prostu “fantastykę”.
Dlatego niech nikogo nie zdziwi, że tekst Rivery rozgrywa się w niedalekiej przyszłości na pograniczu amerykańsko-meksykańskim, w epoce globalnego, bezwzględnego terroryzmu. W gruncie rzeczy jest to opowieść o sile przesądów i sposobie postrzegania świata, który można nazwać myśleniem magicznym.
Mercurio D. Rivera napisał dotąd kilkanaście opowiadań, które pojawiły się w wielu różnorodnych wydawnictwach, ale wciąż poza głównymi tytułami amerykańskiej fantastyki, czyli Asimov’s Magazine, Fantasy & Science Fitcion, czy Analog. Tym gorzej dla tych czasopism, których redaktorzy chyba powoli tracą wyczucie, a może też autorzy stopniowo rezygnują z wysyłania tektów mając do dyspozycji tytuły internetowe, czy możliwość publikacji w innych krajach. Dobrym przykładem jest Riviera, którego chętnie drukują redaktorzy brytyjskiego magazynu Interzone, gdzie autor publikuje z sukcesem, m.in. zajął pierwsze miejsce w plebiscycie na najlepsze opowiadanie.
 Okładka "Black Static" z opowiadaniem Mercurio C. Riviery
Charles Stross to jeden z najpopularniejszych brytyjskich pisarzy science fiction. Można się spotkać z poglądem, że jest dwóch Strossów. Pierwszy zajmuje się poważną twórczością spod znaku hard sf. Do przykładów jego dzieł można zaliczyć, np. powieść “Accelerando”, czy znaną również w Polsce nowelę “Nierównowaga sił”, NF Wydanie Specjalne 4 (25) 2009. Drugi Stross tworzy teksty humorystyczne i jest znany – przykładowo – z serii “Pralnia”, inaczej “The Atrocity Archive”. Tego Strossa, inspirowanego pisarstwem Lovecrafta, zabawnego i zaskakującego pomysłami mieliśmy okazję popróbować dzięki “Betonowej dżungli”, opublikowanej w “Krokach w nieznane” 2010 (tom 6), a także dzięki opowiadaniu “Nadgodziny” (NF 4/2010). Oba teksty zostały nagrodzone Hugo Award.
W najnowszym tomie almanachu fantastyki “Kroki w nieznane” pojawia się, z opowiadaniem “Palimpsest”, Stross na poważnie. Po ukazaniu się tego tekstu padły oskarżenia, że autor skopiował “Koniec wieczności” Isaaca Asimova. Trzeba przyznać, że to kolejny punkt dla mistrza, jeśli weźmiemy pod uwagę zamieszczone w poprzednim tomie antologii opowiadanie “Eros, filos, agape” Rachel Swirsky, które nieprzypadkowo kojarzy się ze słynnym ”Człowiek, który żył dwieście lat”.
Stross wykorzystuje pomysł bliźniaczo podobny do tego z wydanej w roku 1955 powieści Asimova. Osią obu utworów jest istniejąca poza czasem organizacja czuwająca nad biegiem historii. W wydaniu Brytyjczyka opowieść sięga po rozwiązania nie do pomyślenia w latach 50., choćby ze względu na najnowsze, m.in. nagrodzone ostatnio Noblem, odkrycia z zakresu astrofizyki. Stross, jak to on, wykręca w precel nasze dotychczasowe pojmowanie paradoksów czasowych, nie mówiąc już o chrakterystycznej dla niego wielopoziomowej intrydze. Krótko mówiąc: paradygmat ustanowiony w “Końcu wieczności” został tutaj twórczo rozwinięty. Nie jest to chyba łatwe skoro inne dzieła z tego nurtu ograniczają się do pasożytowania na pomyśle Asimova, np. film “Strażnik Czasu” Petera Hyams’a.
“Palimpsest” pochodzi ze znakomitego zbioru opowiadań pt. “Wireless”, stanowiącego prawdziwie wybuchową mieszaninę obu “Strossów”. Tekst ukazuje się w almanachu fantastyki za zgodą i dzięki uprzejmości Jacka Rodka i Andrzeja Miszkurki z wydawnictwa MAG. Publikację wsparły także agencje literackie Graal i Liza Dawson Associates, reprezentujące Charlesa Strossa.
Paul M. Berger to nieznany w Polsce autor niespełna dziesięciu opowiadań fantasy i science fiction (przynajmniej do tylu się przyznaje) napisanych na przestrzeni ostatnich lat. Do najważniejszych należy opublikowany w roku 2010, w internetowym “Fantasy Magazine”, “Stereogram Szarego Fortu w dniach jego chwały” / “Stereogram of the Gray Fort, in the Days of Her Glory”. Berger zaskakuje czytelnika w tym tekście kilka razy: znakomicie rozegraną puentą, eksperymentem formalnym – bardzo rzadkim w fantasy, a także przynależnością gatunkową, ponieważ w końcu nie wiadomo jak zakwalifikować ten tekst.
Berger publikuje poza głównym nurtem amerykańskich periodyków fantastyczno-naukowych. Szybciej jego teksty znajdziemy w tytułach internetowych, np. “Fantasy Magazine”, “Strange Horizons”, czy Escape Pod, a także wydawanych poza USA – brytyjskim “Interzone” i kanadyjskim Ideomancer.
Autor należy do nowojorskiej grupy literackiej Altered Fluid, której autorzy coraz lepiej poczynają sobie na rynku. W jej skład wchodzą m.in. Saladin Ahmed, Richard Bowes, Nora Jemisin, Alaya Dawn Johnson, Matthew Kressel, Mercurio D. Rivera i inni. Grupa postanowiła otworzyć własne wydawnictwo Senses Five Press. Rosnącym zainteresowaiem cieszy się ich quasiantologia Sybil’s Garage. Inna, “Paper Cities, An Anthology of Urban Fantasy, którą złożyła Ekateriny Sedia, zdobyła w roku 2009 World Fantasy Award.
 "Fantasy Magazine" - jedno z wiodących amerykańskich czasopism internetowych
Marina i Siergiej Diaczenko – duet ukraińskich pisarzy tworzących po rosyjsku i ukraińsku – po raz kolejny zagoszczą w antologii “Kroki w nieznane”. W drugim tomie odnowionego alamanachu opublikowane zostało ich doskonałe opowiadanie “I odjechał rycerz mój” / “I ujechal rycar moj…”. Wśród niezliczonych nagród, które otrzymali Diaczenkowie warto wskazać polskie, czyli SFINKS 2009 (za rok 2008) w kategorii zagraniczne opowiadanie roku za “Ostatni Don Kichote” – tekst wydany w Polsce wraz z powieścią “Rytuał” nakładem Solaris. Wcześniej otrzymali SFINKSA 2004 (za rok 2003) w kategorii kategorii zagraniczna powieść roku za „Czas wiedźm” (również opublikowana przez Solaris).
Diaczenkowie wydali kilkanaście powieści, z których wiele zostało przetłumaczonych na język polski. Zajmują się również pisaniem scenariuszy. Spod ich ręki wyszedł skrypt do rosyjskiej superprodukcji “Przenicowany świat” na podstawie książki innego duetu, a mianowicie braci Strugackich. Mieszkają i pracują w Kijowie. Marina jest z wykształcenia aktorką i wykłada w Kijewskim Instytucie Teatralnym. Siergiej z wykształcenia lekarz-psychiatra, kandydat nauk biologicznych, przez długi czas zajmował się twórczością głównego nurtu.
Ich znakiem wywoławczym – jak powiedziała Marina Diaczenko w wywiadzie, który przeprowadził Paweł Laudański, opublikowanym w całości w Esensji – jest: “(…) zainteresowanie psychologią, skupienie się na szczegółach. Ważne dla nas jest nie tylko O CZYM piszemy, ale i JAK to robimy… I jeszcze – staramy się ujrzeć światło na końcu tunelu, nawet wtedy, gdy ów koniec jest praktycznie niewidoczny…”.
Podobnie jest w opowiadaniu “Przenicowany świat” / “Мир наизнанку” (zbieżność tytułu ze wspomnianym powyżej filmem przypadkowa). Pochodzi ono ze zbioru opowiadań pod tym samym tytułem, który ukazał się pod koniec roku 2009. Wielbiciele talentu Diaczenków szybko rozpoznają, że to wariacja na temat poruszany już w „Vita nostrze” oraz „Cyfrowym”. Wszyscy są bohaterami serialu, ale część z nas gra role pierwszoplanowe, zaś inni to postaci drugiego planu lub statyści. Znajomość z samym Reżyserem pomoże postaci drugoplanowanej awansować w hierarchii bytów, ale nie może się to obyć bez zmiany przebiegu akcji.
 Zbiór opowiadań Mariny i Siergieja Diaczenków, pt. "Przenicowany świat"
|
|
Loading ...